فرشید جوانبخش

روزگار اگر روزگار ماست هیچ احوالی از حال من نپرس...نه زنگی بزن نه خطی بنویس..نه نامه ای بفرست..زندانی نیستم..بیمارستان نیستم..خانه نشین و خاموش نیستم..پس زنده ام هنوز!..حالا برو..می خواهم بخوابم...می خواهم به خوبی های همین شب و روز همیشه بیندیشم.....ما زنده ایم هنوز..صبح ها خسته از خواب بر می خیزیم...شب ها خسته به خانه بر می گردیم..کسی به ما نمی گوید دست و رویت را کجا شسته ای..کسی به ما نمی گوید اسمت چیست..کسی از ما نمی پرسد شماره ی کفش همسا یه ات چند است...اصلآ چرا زنده ای هنوز!..کسی کاری به کلمات مخفی ما ندارد..ما خوش بخت ا یم دوست من...حالا برو ...می خواهم بخوابم...فقط بخوابم

از علی قربان نژاد

Ali ghorban nejad

گره بزن به شب من ستاره هایت را

در انتظار گشایش بخوان دعایت را

که بوده ام؟ تو که بودی؟ چه رفته بر من و تو؟

غریبه باز بگو نام آشنایت را

عجیب در تب آشفتگی پریشانم

ببار بر تن من دست مبتلایت را

به راهی آمده بودم که رفته رفته دلم

شنید از شب بیراهه رد پایت را

سکوت خیره شده درهراس پوسیدن

بپیچ بر غم این تیرگی صدایت را

برای من که به پایان سرد میریزم

بگو بسوزم از آغاز ماجرایت را

2 84/09/21 فرشید جوانبخش |